عفونت بیمارستانی چیست و چه راهکاری برای مقابله با آن وجود دارد؟

عفونت‌های بیمارستانی به عفونت‌هایی اطلاق می‌شود که بیمار یا همراهان بیمار در بیمارستان به آن آلوده می‌شوند. عفونت‌های بیمارستانی یکی از دلایل عمده مرگ بیماران و یا افزایش طول دوران نقاهت آن‌ها به شمار می‌رود. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، بطور میانگین ۸٬۶٪ از بیماران بستری شده در بیمارستان‌ها مبتلا به عفونت بیمارستانی می‌شوند. معمولاً میکروب‌های عامل عفونت‌های بیمارستانی مانند باکتری اشریشیا کلی (یا به اختصار E.coli)به درمان مقاوم هستند و مقابله با آن‌ها دشوار است. در ادامه استفاده از فناوری UVC برای نابودی باکتری اشریشیا کلی‌ مورد آزمایش قرار گرفته است. نتایج این آزمایش پیشنهاد می‌کند که استفاده از لامپ‌های UVC در محیط‌های بیمارستانی و به ویژه در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان‌ها سبب نابودی باکتری و درنتیجه کاهش خطر انتقال باکتری‌ها و دیگر عوامل بیماری‌ به دیگر افراد می‌شود. این نتایج، نویدبخش غلبه بر عفونت‌های بیمارستانی است. پیش از این از نور فرابنفش برای ضدعفونی ماسک‌های N95 و ضدعفونی پروب‏‌های سونوگرافی استفاده شده بود.

آزمایشی برای بررسی تاثیر نور فرابنفش بر باکتری‌ها

برای انجام این آزمایش از باکتری اشریشیا کلی که یکی از متنوع‌ترین گونه‌های باکتریایی است استفاده شده است. این باکتری شایع‌ترین عامل ایجاد عفونت دستگاه ادراری است بطوریکه ۹۰ درصد عفونت‌های ادراری در زنان جوان را به خود اختصاص می‌دهد. در بخش اول آزمایش، باکتری اشریشیا کلی را روی یک پتری‌دیش پخش می‌کند. سپس روی نیمه سمت راست پتری‌دیش یک صفحه کاغذی قرار می‌دهد تا از برخورد نور فرابنفش به ناحیه زیر آن جلوگیری کند. لامپ فرابنفش UVC با طول‌موج 254 نانومتر روشن شده و برای مدت 15 ثانیه سطح پتری‌دیش را مورد تابش قرار می‌دهد. بعد از 22 ساعت کشت باکتریایی در محیط انکوباتور (ابزاری آزمایشگاهی که در آزمایشگاه‌های زیست‌شناسی برای کشت نمونه‌های زنده مانند  میکروب‌ها و سلول‌ها به کار می‌رود)، اثر خاصی از نابود شدن باکتری‌ها مشاهده نمی‌شود. در بخش دوم آزمایش، همین مراحل تکرار می‌شود با این تفاوت که زمانی که در معرض نور فرابنفش قرار می‌گیرد از 15 ثانیه به 30 ثانیه افزایش می‌یابد. بعد از 24 ساعت قرار گرفتن در انکوباتور، مشاهده می‌شود که تنها مقدار اندکی از مراکز تجمع باکتری در سمت چپ پتری‌دیش باقی ‌مانده‌اند. در بخش سوم آزمایش، زمانی که در معرض فرابنفش قرار می‌گیرد به 1 دقیقه افزایش پیدا می‌کند. بعد از 24 ساعت قرارگرفتن در انکوباتور، تنها 2 مرکز کوچک تجمع باکتری قابل مشاهده است. در بخش چهارم و انتهایی آزمایش، زمان تابش به 2 دقیقه افزایش پیدا می‌کند. بعد از کشت باکتریایی در مدت 24 ساعت، مشاهده می‌شود که هیچ اثری از تجمع باکتری‌ها وجود ندارد و باکتری‌های بطور کامل نابود شده‌اند. در پایان ویدیو توضیح داده می‌شود که نور فرابنفش چطور با از بین بردن پیوندهای موجود در DNA باکتری را می‌کشد. همچنین توضیح می‌دهد که در کار با UVC باید احتیاط داشت و نور UVC نباید به طور مستقیم به انسان برخورد کند. جزئیات بیشتر در رابطه با حفاظت در مقابل اشعه فرابنفش در مقاله دیگری مورد بحث قرار گرفته است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *